Hij is werkelijk voorbij gevlògen, onze huwelijksdag. Voor zij die er niet bij waren, of niet heel de tijd, hier een verslag van hoe 8 juni 2002 er voor ons uitzag..

Tegen alle verwachtingen in, hadden we de nacht ervoor goed geslapen. Om 7u15 liep de wekker af. Geen tijd voor zenuwen, want na het ontbijt en een lekkere, wakkermakende douche stond om 8uur Richard al voor de deur. Richard is een vriend van Veerles vader die zo vriendelijk was de hele dag voor ons te vereeuwigen op film. Tien minuutjes later was het al tijd om te vertrekken naar de schoonheidsspecialiste, een heel lieve vrouw die goed is in haar vak èn vlakbij woont. Wat moet een mens nog meer hebben? :-)) De arme vrouw schrok zich rot toen ze een cameraman zag en dacht al dat ze op een of andere lokaal TV-station zou komen. :-)

Na een tijdje gingen Richard en Frank weg en kon Veerle volledig ontspannen en genieten van een heerlijke portie verwennerij. (*Hèhè; zouden ze het doorhebben dat het niet echt Veerle is die daar ligt?* :-))

De 3 kwartiertjes vlogen echter om en rond 9uur kwam Veerles aanstaande haar halen; een prachtig bruidsboeket in de hand. Eenmaal thuisgekomen, begonnen ze zich allebei verder klaar te maken zodat ze om half 10 keurig op tijd waren om hun chauffeur voor de komende uurtjes te verwelkomen.

Jammer genoeg was de door hen bestelde oldtimer (een blauwe Minerva) in panne gevallen, maar de vervangwagen (de Jaguar op de foto hiernaast) mocht er ook best zijn! De man die de wagen bestuurde, was een echte heer en zijn uitstraling bracht ons perfect in de juiste sfeer voor onze volgende bestemming.

Tuf-tuf op weg naar het stadhuis, waar het even wachten was op de rest van de familie en de getuigen. Rond 10uur was het dan tijd om het prachtige stadhuis van Gent te betreden. Eerst werd ons en de getuigen (Evelyne en Kristof) gevraagd een blanco (!) papier te ondertekenen. Nogal vreemd vonden we zelf en later werden dan ook grapjes gemaakt over het feit dat we nu misschien een of andere schuldbekentenis of onze eigen overlijdensakte getekend hadden. :-)

Daarna mochten we een andere zaal betreden, waar de schepen van Burgerlijke Stand ons kwam vervoegen. We vonden dat ze een heel toffe, persoonlijke speech gaf; iets wat we niet echt verwacht hadden. Maar voor de rest blijft het natuurlijk bandwerk op een zaterdagmorgen in het stadhuis van Gent. Al snel kwam de vraag "Nemen jullie elkaar tot echtgeno(o)t(e)?" waar we allebei (oef! ;-)) volmondig "ja" op antwoordden. Ringen aangeschoven en dat was het dan. Maar ondanks het feit dat dit alles maar een 10-tal minuutjes duurde, was het voor ons toch een onmisbaar onderdeeltje van die dag. Het doet echt iets om voor zo'n schepen te staan en wettelijk bevestigd te zien dat je man en vrouw bent.

Na de felicitaties van familie en getuigen, zijn Frank en Veerle (samen met getuige Evelyne) naar huis gereden om daar nog wat spulletjes bij elkaar te rapen en naar de feestzaal in Stekene te rijden. Daar kwam de hele familie bij elkaar om een glaasje te drinken op het kersvers gehuwde koppel en om te genieten van een heerlijke lunch. Echt leuke uurtjes; gezellig met de familie bij elkaar de gebeurtenissen van die ochtend laten bezinken.

Voor we het wisten was het echter 3 uur en was het tijd om de laatste voorbereidingen te treffen voor de vrijzinnige ceremonie. En toen begonnen de eerste genodigden binnen te komen. De mime-artiest die we gevraagd hadden, verwelkomde de gasten en dat viel blijkbaar wel in de smaak; vooral bij de vrouwen. ;-))

Voor wie geïnteresseerd is in wat de "humanistische/vrijzinnige vereniging" precies inhoudt, willen we graag verwijzen naar hun website (klik op het logo). De volledige tekst van de ceremonie - inclusief gedichten en geloften, vind je hier.

Voor ons was het alleszins het mooiste moment van de dag. Het begon al bij het schrijden door het gangpadje en alle aanwezigen te zien. Echt overweldigend! Voorts had Freia (de moreel consulente die de dienst deed) er een prachtige tekst van gemaakt vonden we. Heel persoonlijk en niet saai. Velen zeiden ons dat achteraf trouwens. Het ìs ook gewoon de ideale oplossing voor wie een plechtigheid wil (op het stadhuis kan je moeilijk van een plechtigheid spreken) en voor wie toch niet gelovig is.

Het moment van de geloften was natuurlijk het meest intense stuk. In aanwezigheid van vrienden en familie beloven elkaar graag te zien en er altijd voor elkaar te zijn, is een van de meest intense dingen die we ooit gedaan hebben. Het versterkt onmiskenbaar de band die je samen hebt; wat mensen ook mogen beweren over het huwelijk. We hadden het zelf nooit zo verwacht..

Na de ceremonie volgde iedereen ons naar buiten, waar ze van de mime-artiest een ballon kregen. Nadat iedereen ons gefeliciteerd had, hebben we die ballonnen dan allemaal samen opgelaten en dat was een heel leuk zicht. Echt het begin van het feest. Ons feest.

De receptie was ook erg overweldigend, want er was redelijk wat volk, en dan ben je al blij als je iedereen eens goeiendag kan gaan zeggen, wat helaas niet altijd gelukt is. We hadden ook enorm veel geluk met het weer, want na de middag waren er wel serieus wat wolken aan de lucht verschenen, maar regenen heeft het dus niet gedaan en de temperaturen waren ook aangenaam.

Maar weer ging de tijd razendsnel voorbij en konden we gaan eten. We hadden gekozen voor een BBQ, omdat we het allemaal niet te formeel wouden en omdat we het een leuk idee vonden dat mensen dan allemaal samen konden aanschuiven ipv stijfjes op hun stoel te moeten blijven zitten en bediend te worden. Op deze manier verliep het allemaal wat losser en begonnen mensen sneller een praatje te slaan met elkaar.

Het eten was trouwens voortreffelijk vonden we en de bediening ook. Een beetje reclame maken kan geen kwaad, dus: bedankt traiteur Geert! :-))

Na het eten was er natuurlijk tijd voor de bruidstaart. Dat feestelijk moment hadden we voor geen geld willen missen! En dan te bedenken dat we eerst nog voor een dessertbuffet hadden willen kiezen! :-)

En toen kondige de DJ de openingsdans aan! Het was het liedje "All I need" van Air. Héél romantisch moment; al is het wel wat akelig als een hele zaal vol mensen naar je zit te kijken en als je weet dat we nu niet echt de meest dynamische dansers zijn. ;-))

Gelukkig stonden we daarna niet meer alleen op de dansvloer! We waren echt blij om te zien dat de mensen de muziek goed vonden en dat er zovelen gedanst hebben. Want dat maakt toch deel uit van de sfeer op het avondfeest.

Wij zijn rond half 4 's nachts naar huis gegaan, maar toen waren er nog een 20-tal mensen zich aan het amuseren. Hoe laat het bij hèn geworden is, weten we niet precies, want toen waren wij al aan het genieten van onze huwelijksnacht en van het begin van een nieuw hoofdstuk in ons leven samen.. :-))